امروز 25 ام آذر ماه سال 1396 خورشیدی مصادف با 16 ام ماه دسامبر سال 2017 میلادی

مروری بر سبک‌های عکاسی

 0
در این مطلب قصد داریم مروری بر انواع سبک‌های عکاسی داشته باشیم.
مینیمالیسم یا ساده‌گرایی: این مکتب هنری اساس آثار و بیان خود را بر پایه سادگی بیان و استفاده از روش‌های ساده و خالی از پیچیدگی معمول فلسفی و یا شبه فلسفی برای بنیان گذاشته‌ است. بهره گیری از تصاویر آرام، و متمرکز ساختن کادر در عناصر اصلی برای خلق ترکیبی بی نقص ازویژگیهای این نوع از عکاسی است. این سبک از عکاسی با طرح یک چالش با تنطیم یک یا دو عنصر در کادر به بیان یک موضوع و پیام می‌پردازد.
 Valerie-Jardin-Photography-Minimalist-Photography-14رئالیسم یا واقع‌گرایی: درهنر، نمایش چیزها به شکلی که در زندگی روزانه هستند، بدون هرگونه آرایش یاتعبیر افزون تحت عنوان رئالیسم شناخته می‌شود. این سبک از عکاسی شیوه ای است که در آن هنرمند باید در هنگام به تصویر کشیدن طبیعت (طبیعت بدون انسانو با انسان) از ابراز هرگونه احساسات شخصی خودداری کند.photoreal13کوبیسم یا حجم‌گرایی: کوبیسم با همزمان کردن نقاط دید مختلف، یکپارچگی قیافه اشیا را به هم می‌زند و به جای آن شکل تجریدی (آبستره) را ارایه میکند؛ بدین معنا که عکاس کوبیست اشیا را در آن واحد از زوایای مختلفی میبیند، اما تمامی تصویری را که دیده است به ما نشان نمی‌دهد، بلکه فقط عناصر و اجزایی از آنها را انتخاب و روی سطح دو بعدی تصویر مینمایاند. از این روست که یک اثر کوبیستی، مغشوش، درهم و غیر طبیعی جلوه می کند.


عکاس کوبیست که دیگر در بند یک نقطه دید واحد (مانند عکاسی رئال) نیست، میتواند هر شیئی را نه به عنوان یک قیافه ثابت بلکه به صورت مجموعه ای از خطوط، سطوح و رنگها ببیند و با ترکیب این ابعاد عکس کوبیستی ارائه کند.


333kcohpicسمبولیسم یا نمادگرایی: اینسبک پیش از آن که یک مکتب به حساب بیاید، یک مفهوم یا فلسفه است. بشر از ابتدای شکل گیری تمدن‌ها و آغاز شاعری تمایل داشته حرف‌هایش را در قالب نمادها و نشانه‌ها به زبان آورد و اشیای دور و برش را تجسم مفاهیمی عمیق تراز آنچه به چشم می‌آید، نشان دهد.

عکاس سمبولیست قواعد و ساختار طبیعی درون کادری را به هم میریزدتا معنایی را با استفاده از نماد به مخاطب القا کند؛ مثلا نشان دادن ساعت در گوشه ای از یک کادر در معنای گذر عمر و زمان، یا به کارگیری نمادهای شناخته شده ای مانند صلیب، برگ زیتون و یا حتی استفاده از بناهای خاص معماری شناخته شده برای بیان یک مکان خاص (میدان آزادی به عنوان نماد شهر تهران یا برج ایفل نماد پاریس).

به طور خلاصه می‌توان چنین گفت که عکاس سمبولیست قوانین را در هم می‌شکند.

symbolismناتورالیسم یا طببعت‌گرایی: زمزمههایاین سبک از نیمه دوم قرن نوزدهم به گوش رسید و اصطلاحی در تاریخ و نقد هنری برای توصیف سنخی از هنر است که در آن، طبیعت بدان گونه که به نظر میآید، بازنمایی میشود. در این تعریف که بیش تر از جنبه صوری اعتبار دارد، طبیعت‌گرایی مفهومی متضاد با چکیده نگاری است.

هنر کلاسیک یونان را جلوه کامل طبیعت‌گرایی تلقی میکنند و هنر رنسانس ایتالیایی را تجدید حیات آن میدانند،بر اساس چنین استدلالی است که در هنرهای نامبرده، اثر هنری همانند آیینه ای زیبایی طبیعی را باز می‌تابد. در این معنا، طبیعت‌گرایی با آرمان‌گرایی تناقضی ندارد، حال آنکه مفهوم ناتورالیسم به لحاظ فلسفی و چون یک «روش هنری» خلاف این است. اصطلاح زیبایی شناسی طبیعت گرایانه، به نظریه ای فلسفیمربوط میشود که از اثبات گرایی سده نوزدهم ناشی شده و در نظریه ادبی «امیل زولا» ،نویسنده فرانسوی، به اوج رسیده است. در این نوع زیبایی شناسی، روشهای علمی مشاهده واقعیت به کار گرفته شد.

001_Synchrodogs_Animalism-Naturalism

از وبسایت Hauser Online

ناتورالیستهای نیمه دوم سده نوزدهم بر طبق برنامه ای مشخص و با نوعی بی‌طرفی و فاصله گزینی، رونگاشتی از جهان و زندگی پیرامون خود ارائه میکردند و غالبا از پرورش دنیای خیال، از باور به آنچه که ملموس و محسوس نیست، از کاویدن معنای نهفته در چیزها، از تقلیل جنبههای ناخوشایند و پیش پا افتاده و پس رونده و خشن زندگی امتناع میجستند.این نگرشی متضاد با آرمان‌گرایی و واکنشی در برابر رمانتیسم بود. اصطلاح ناتورالیسم به مثابه مکتبی خاص در نقاشی، نخستین بار درباره پیروان «کارواجو» به کار برده شد. بنا به نظر طبیعت گرایان، وراثت و محیط، تعیین کننده اصلی تقدیر انسان هستند.

فرق این مکتب با رئالیسم در این است که در آثار رئالیستی انسان همیشه ازمحیط پیرامونش مهم‌تر بود، اما درناتورالیسم اهمیت انسان از اهمیت اشیا بیشتر نیست.

امپرسیونیسم یا دریافت‌گری: شیوه هنری گروه بزرگی از نگارگران آزاداندیش و نوآور فرانسه در نیمه دوم سده نوزدهم بود که بزودی جهانگیر شد. این شیوه مبتنی است بر نشان دادن دریافت و برداشت مستقیم هنرمند از دیده‌های زودگذر با به کار بردن لخته رنگ‌های تجزیه شده و تابناکبرای نمایش لرزش‌های نور خورشید. در این روش اصول مکتبی طراحی دقیق و سایهروشن کاری و ژرفانمایی (پرسپکتیو) فنی و ترکیب بندی متعادل و معمارانه رعایت نمی‌شود.

عکاسان در این سبک، معتقد به نوعی مبانی زیبایی شناسی تصویری در هنر عکاسی بودند. به طورکلی، امپرسیونیستها اعتقاد داشتند که ریتم فیلم و عکس دارای قدرتی است که میتواند برانگیزاننده رویا باشد و این رویاگونگی در عکسهاییبه این شیوه با دخل و تصرف عکاس نمود عینی پیدا کرد. در دوران رواج این سبک در عکاسی، مشخصات ظاهری خاصی بروز کرد، از جمله ریتم تصویری نرم و نگرشایجازی به اشیا.

هدف اصلی در این سبک، به وجود آوردن نظم نبود، بلکه هدف رسیدن به افکار و احساسات موجود، ولی نادیدنی بود.

victoria_night_20090206_088رمانتیسم: این سبک در عکاسی با تمامی ویژگیهایذکر شده در ادبیات و نقاشی نمود پیدا کرد، البته هیچگاه مانند ادبیات یا موسیقی یا مانند امپرسیونیسم، به صورت سبک جداگانه ای تجلی نیافت. فیلمهایی با مضمون «عشق و احساس و تخیلات احساسی» همه در دسته رمانتیکها جای میگیرند. نمود این سبک در عکاسی که به تمامی ویژگیهای سبک رمانتیک وفادار مانده، ثبت لحظات عاشقانه، احساسی و لطافت گرایی با نورپردازیهای طبیعی و ملایم، به طوری که القا حس درونی و عاشقانه برای مخاطب باشد، در فریمهای عکاسان رمانتیک تجلی یافت. حتی ثبت لحظات عاطفی برگرفته از طبیعت (عکسهایی از غروب خورشید و ماه، امواج دریا و…) جزو عکسهای رمانتیک طبقه بندی میشوند.romantic-couple-photography4


کد خبر : 302
اشتراک:

نظرات کاربران

    نظری برای این خبر ثبت نشده است

نظر خود را بیان کنید